Boerenmeisje

This post is also available in: English (Engels)

Little Blond viert deze maand haar verjaardag, dus haar naaste familieleden hebben besloten haar op haar Quinta te bezoeken. Voordat ze aankomen ervaart ze een nieuw soort ‘stress’ omdat ze nog steeds zoveel te doen heeft op het land. Of is het een nieuw soort verslaving?

Sinds ik mijn nieuwe ‘speelgoed’ de bosmaaier heb, voel ik elke ochtend de drang om meteen na yoga / meditatie en ontbijt te beginnen. Op de een of andere manier ben ik verdrietig als het lijkt te regenen en ik de omgeving niet verder kan snoeien, ‘schoonmaken’ zoals ze dat hier noemen. Aan de andere kant voel ik een opluchting. Vooral als mijn lichaam pijnlijk voelt van het werken de dagen ervoor. Hoewel ik behoorlijk sterk ben, sporten en mijn dagen als fysiotherapeut werpen eindelijk z’n vruchten af, moet ik nog steeds mijn activiteiten in balans brengen. Maar misschien is het vooral omdat, eenmaal begonnen, het schoonmaken van het land vrij verslavend kan zijn! Niet alleen geeft het licht en ruimte aan bomen en struiken die mogen blijven staan, en onthul ik enkele interessante soorten, ik voel een groeiende verbinding met de aarde, met deze plek.

Het is als het kammen van de vacht van je huisdier. Zorgvuldig beweeg je over het lijfje en voel je elke knokkel van de breekbare ruggengraat.

Voordat ik het weet, werk ik vijf uur non-stop. Niet echt een goede situatie voor mijn fysieke gesteldheid…

Het is dus goed dat er na anderhalve week familie arriveert. Het is nog steeds koud en regenachtig, dus we trakteren ons de eerste avond op de goodies van deze regio bij de open haard. Olijven, brood en kaas, bacalhau-pasteitjes en mooie Alentejo-wijn worden goed ontvangen. En hoewel de regen de volgende dagen met bakken uit de hemel blijft komen, blijft de spirit hoog en worden binnen in huis verschillende klussen opgepakt.

En dan, wat een feest, er loopt warm water uit de kraan in mijn keuken! Ik voel me nu echt jarig…

Na het vertrek van één deel van de familie arriveert het tweede deel kort daarna en zij brengen weer ‘mooier weer’ met zich mee. Tussen de luie momenten in de zon, wat mijn lichaam erg op prijs stelt, wordt er een beetje handmatig gesnoeid en de zaden voor tomaten en kruiden in potten en emmers gedaan. De zon en regen moeten de rest doen.

Na een korte trip naar Lissabon, waar het in deze tijd van het jaar al druk is alsof het zomer is, is mijn verjaardagsmaand compleet. En nog meer wanneer ik terugkom op mijn eigen Quinta. Ik voel me weer helemaal verliefd op de natuur en de sereniteit van dit alles. Ja, ik ben beslist geen stadsmeisje meer.

In volledige werkkleding, de lucht (of mijn telefoon;)) controlerend voor de weersvoorspelling, de geur van benzine op mijn hand door het vullen van de tank, mijn haar alsof het nooit gewassen is, loop ik rond met een grote lach.

Geen wonder dat mijn vrienden me het boerenmeisje noemen …

Biggg kus from Little Blond

4 Replies to “Boerenmeisje”

  1. Ach te zalig om het bOERenmeisje ervaren, volkomen jij. En je lijf? Kan meer hebben dan jij DENKT, want de gedachten maakt dat je lijf zich reserveert.
    Mijn visie lieve schat. Zo mooi jou daar, ik ben een tikkeltje jaloers en prompt kreeg ik tranen van de hunkering.
    Op een dag….
    YOU ENJOYLIFEATHEFULLIST
    JP&EYE JANNEKE

    1. Zeker waar, het lijf is heel flexibel! Ook overtuigingen op dat gebied kunnen je belemmeren…;)
      dank voor het delen, mooi mens! And I will… continue to live like that! U2 😉 kusss

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *