Leven volgens waarheid

This post is also available in: English (Engels)

Terugkijkend op een bijzonder jaar. Mijn nomadenbestaan is tot een einde gekomen. Ruim tien oppashuizen, zes provincies, vele plantjes, vijf katten en één hondje verder. Ineens was daar het verlangen ergens voor langere tijd neer te strijken. Niet meer reizen met mijn hele huishouden op mijn rug.

Ik sprak dit verlangen uit en daar opende zich een deur.

Zoals dat het hele jaar is gegaan. Dit keer was het een deur van een nonnenklooster in de heuvels van Limburg. Een geschenk. In de vorm van een antikraak ruimte. Bruikleen dus. Helemaal kloppend, want bezit(ten) is nog steeds niet mijn behoefte. En misschien wel nooit meer. Soberheid en ik passen wel bij elkaar. Eenvoud en bescheidenheid is misschien wel de mooiste les die ik geleerd heb. Doen met wat er is. Want geluk zit ‘in’ jezelf. Net als de huilende boedha verbeeldt. Die nu de ingang van mijn nieuwe verblijf ‘bewaakt’….

Wat heeft dit jaar als nomade mij nog meer gebracht?

Het heeft mij vrij gemaakt. Vrij van conditionering. Tenminste, voor een groot deel. Mijn tot nu toe ‘ontvangen wijsheid’ was nodig aan vervanging toe. Had grondig verder onderzoek nodig. Uiteindelijk zijn het de ervaringen die realisatie van de waarheid persoonlijk maken. Gevoelens zijn instrumenten om die werkelijkheid te ervaren. Mijn werkelijkheid. De werkelijkheid. Bewustzijn van mijn gevoelens en gedachten werd groter. Niet blijven kleven aan de gevoelens en gedachten, maar meer constateren, observeren. En tegelijkertijd ervaarde ik mijn gevoelens intenser èn subtieler…

En of ik dat heb ervaren. Onthechting. Geen harde kern meer om mij aan vast te klampen. Woning, relatie en werkplek liet ik achter. Niet wetend waar ik volgende week zou slapen. Conditioneringen wilde regelen, plannen, veilig stellen. Terwijl dit, paradoxaal genoeg, het leven alleen maar frustreert.

Vertrouwen. Overgave. En aangrijpen, of beter gezegd, aanhaken wat voorbij komt.

Zo kwam ik altijd weer in een nieuw warm bedje. En werd ik elke keer krachtiger in dit bestaan. Steeds meer zag ik subtielere aanwijzingen op mijn pad. Ogenschijnlijk kleine geschenken bleken veel grootser. Gevoelens gingen dieper, werden genuanceerder.

De smaak van het gevoel maakt niet meer uit.

Ook daar onthecht je van. Het gaat om de intensiteit van het moment. Daar ligt de ware rijkdom, de vreugde. Het leven in volle teugen, zonder terughoudingen. Mijn ‘ontvangen wijsheid’ is vervangen door ‘ervaren wijsheid’.

Leven volgens waarheid.

Mijn waarheid. Zo leef ik nu. In het nu. En ik raad het iedereen aan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *