Mysteries…

This post is also available in: English (Engels)

Inmiddels woont Little Blond in haar nieuwe huis in de Alentejo, omringd door kurkeiken, waardoor dit deel van Portugal zo bijzonder is. Deze bomen bleken namelijk nogal speciaal …

Een van de grootste mysteries voor mij is het patroon dat ik zie en voel op de een of andere manier wanneer ik koorts heb.

De eerste keer dat ik dit mee maakte, was ik zes jaar oud. Ik had een ernstige infectie aan mijn amandelen tijdens een vakantie in Oostenrijk. De koorts was zo hoog dat ik niet vervoerd mocht worden. Dus de terugreis naar huis moest worden uitgesteld. Ik had een extreem hoge lichaamstemperatuur en ik herinner me dat ik vreemde gevoelens en angstaanjagende emoties had. Ik heb altijd de indruk gehad dat ik een soort bijna-doodervaring heb gehad. Gedurende de volgende jaren zag ik dit meerdimensionale beeld, gepaard met de vreemde gevoelens, elke keer  wanneer ik koorts kreeg. Als een soort alarmbel. Heel bijzonder.

Mijn hele leven lang is het mij niet gelukt om deze ervaring goed kunnen te beschrijven, noch ben ik ooit iets tegengekomen wat erop leek. 

Tot nu toe…

Gister bleef mijn blik hangen bij een boom, een kurkeik om precies te zijn. Ik heb er inmiddels honderden gezien sinds ik de Alentejo ‘vond’, aangezien zij een groot deel van in dit landschap vormgeven. Maar deze dag keek ik aandachtig naar die ene grote, oude kurkeik die naast me stond, naast mijn tafeltje in zijn schaduw. Ik zag … ik zag dat beeld! En ik was niet eens koortsig!

Ik ‘keek’ met al mijn zintuigen naar deze prachtige boom en voelde dat het diep in mijn hart en ziel doordrong. De tijd stond stil.

Ik was in het nu en in het verleden, of misschien zelfs in de toekomst op hetzelfde moment. Wauw….

In mijn ervaring zijn de herinneringen van in dit leven, als de mens Estèl (ook wel Little Blond genoemd), het meest levendig, of op z’n minst het gemakkelijkst te herinneren. Dus hoe verhoudt dit beeld zich tot een ervaring van bijna veertig jaar geleden? Had ik toen een soort van inzicht of vooruitblik gehad? En hoe zit het met dat andere tijdsframe?

Heb ik hier een vorig leven gehad?

Dat zou mijn sterke ‘thuisgevoel’ van deze plek verklaren. En hoe ben ik dan toen gestorven? Oké. Maar geloof ik in reïncarnatie? Ik veronderstel van wel, ik heb nooit een goede verklaring gehoord waarom het niet waar zou kunnen zijn. Maar het feit is, ik weet het niet. Ik geloof dat het een mogelijke realiteit is. Niet absoluut, maar relatief, ja.

Hoe dan ook, terug naar de ervaring. Het had ook iets te maken met hitte. Omdat het beeld tot nu toe altijd alleen verscheen wanneer mijn lichaamstemperatuur behoorlijk was gestegen. En ja, ik had dan nu geen koorts, maar de omgevingstemperatuur is hier erg hoog. In dit deel van Portugal kan het gemakkelijk meer dan 40 graden Celsius worden in de zomer. Net als nu.

Of was er een brand? En stierf ik in deze brand?

En waarom brengt het me hier ‘terug’? Het duizelde me.

Toen herinnerde ik me dat de week voordat ik hier kwam, wat ook de week met de grote branden in het midden van Portugal was, en vele levens verloren waren gegaan, ik problemen ondervond met hitte. Tijdens mijn werk als kok ervoer ik veel meer ongemak met warmte dan ik gewend was. Ik kreeg mijn eerste grote brandblaar vanwege opspattende hete olie in al mijn jaren als kok. En elke keer als ik een lucifer aan stak, liet het brandende einde los en schoot in mijn gezicht of belandde in mijn nek (gelukkig zonder schade aan te richten). Alsof ik een soort climax tegemoet ging. Wat is dit toch allemaal?

Toeval of een soort van aanwijzingen?

Hoe dan ook, ik voel me diep verbonden met de kurkeik en doordat deze boom het bijzondere patroon uit  mijn verleden ‘tastbaar’ heeft gemaakt, geloof ik heel sterk dat ik op deze plek moet zijn.

Verder onderzoek is noodzakelijk, want nieuwe mysteries lijken zich te ontvouwen 😉

Dus het verhaal gaat verder…

Biggg kiss from Little Blond

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *