Voorbereiding op mijn nomadenbestaan

This post is also available in: English (Engels)

Binnenkort ben ik huisloos. Over een kleine maand is mijn enig bezit mijn auto. En mijn meditatiekussentje. Over verandering gesproken. Ik heb besloten mij nog niet ergens te gaan vestigen, maar me als een nomade in het land van vrienden en familie te gaan begeven….

Voordat ik dit bestaan in ga, moet er nog veel gebeuren. Want een nomade is wendbaar en bezit weinig ‘ballast‘. Mijn hoeveelheid bezittingen is reeds geslonken naar vier kubieke meter. Ik ben al weer voor de zoveelste keer naar de kringloopwinkel gereden. En dat zal voorlopig nog niet de laatste keer zijn.

Uiteindelijk wil ik, op een drietal antieke meubelstukken na, niet meer dan een doos of 12 over houden. De spullen moeten namelijk ook nog passen in het mijn ter beschikking gestelde hoekje van een schuur.

Het proces voelt bevrijdend, luchtig en verfrissend.

Maar ook verdrietig en zwaar. Want met het verkopen of weggeven van deze spulletjes glipt ook een deel van mijn verhaal door mijn handen. Stilletjes ben ik dan toch ook weer gehecht aan objecten.

Zo ook dat grote ding, het huis. Met bloed, zweet en tranen opgebouwd. De laatste zeven jaar een groeiend project en een steeds mooier wordende plek. Het is straks niet meer het bezit en vooral de leefruimte van mij en mijn maatje.

En gaan mijn maatje en ik beiden onze eigen weg. Dat doet best pijn. Toch voelt het kloppend.

Noodzakelijke stap op mijn levenspad…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *